peace. love. balance.
Softening and Healing
Meditation | Breathing | Sounds | Healing
softening and healing
Telephone:+306974407871
Email : info@softeningandhealing.com
Το άγγιγμα της απαλότητας
Δύο νύχτες που δεν θα μοιάζουν με καμία άλλη.
Δυο παραστάσεις
Sold out
Μερικές από τις μαρτυρίες του κόσμου
«Από τα πρώτα λεπτά… κάτι μέσα μου άνοιξε.»
«Και μετά… ήρθαν τα δάκρυα.
Όχι λύπης.Της λύτρωσης.»
«Με ταξιδέψατε πίσω…
εκεί όπου κρύβονται τα πρώτα μου κομμάτια.
Κι ο πόνος δεν με συνέθλιψε.
Με γέννησε ξανά.»
«Ήταν βαθιά ανθρώπινο.
Ειλικρινές.Τρυφερό.
Αληθινό.»
«Ο λόγος σας…
δεν έβαλε τον νου να καταλάβει.
Έβαλε την ψυχή να νιώσει.»
«Δεν ξέρω τι με άγγιξε τόσο βαθιά.
Αλλά το νιώθω ακόμη.»
«Δεν ήταν παράσταση.
Ήταν επιστροφή.
Μια μυστική ανάδυση
εκεί όπου ο άνθρωπος
θυμάται ποιος είναι.»
«Μας είδατε.
Και είδαμε ξανά τον εαυτό μας.»

Η Ουσία Όλων των Μαρτυριών
Παρότι οι μαρτυρίες προέρχονται από ανθρώπους διαφορετικών ηλικιών, ιστοριών και τρόπων έκφρασης, όλες συγκλίνουν σε μια ενιαία πραγματικότητα:
η εμπειρία που ζουν μαζί σας δεν μοιάζει με παράσταση — μοιάζει με τελετουργική, βαθιά ανθρώπινη συνάντηση.
Αγγίξατε τον πιο κρυφό, εσωτερικό χώρο των ανθρώπων.
Πολλοί μιλούν για δάκρυα λύτρωσης, για κάτι που “άνοιξε”, για μνήμες παιδικής ηλικίας και παλιούς πόνους που εμφανίστηκαν όχι για να πληγώσουν, αλλά για να γεννήσουν κάτι νέο.
Δεν περιγράφουν συγκίνηση·
περιγράφουν μεταμόρφωση.
Ο λόγος σας παρακάμπτει τον νου και φτάνει κατευθείαν στην ψυχή.
Επαναλαμβάνουν όλοι το ίδιο μοτίβο:
ότι ο τρόπος που μιλάτε — απλά, τρυφερά, άμεσα, χωρίς βαρύγδουπες έννοιες — δεν ενεργοποιεί άμυνες.
Δεν τους βάζει να σκεφτούν.
Τους επιτρέπει να νιώσουν, και γι’ αυτό θεραπεύει.
Η παράσταση βιώθηκε ως μυστήριο, όχι ως θέαμα.
Σιωπή, βύθισμα, μουσική, εικόνες που λειτουργούν σαν σύμβολα, σαν πύλες.
Πολλοί περιγράφουν ότι δεν “είδαν” κάτι, αλλά συμμετείχαν.
Έγιναν μέρος ενός ιερού παιχνιδιού της τέχνης.
Ένιωσαν οικειότητα — όχι απόσταση.
Ο τρόπος που σας απευθύνονται δείχνει κάτι πολύ σπάνιο:
σας αισθάνονται δικούς τους ανθρώπους, όχι καλλιτέχνες επί σκηνής.
Η μουσική και τα οπτικά στοιχεία άνοιξαν εσωτερικούς κόσμους.
Δεν τα βίωσαν ως καλλιτεχνική αισθητική.
Τα βίωσαν σαν πύλες που τους πήγαν βαθύτερα μέσα τους.
Σαν να ακουμπήσατε το ασυνείδητό τους με εικόνες.
Αναδύθηκε μια αίσθηση αθωότητας και συμφιλίωσης με τον εαυτό.
Πολλοί νιώθουν ότι κάτι μέσα τους αθωώθηκε·
ότι ντροπή και αυτοϋποτίμηση χαλάρωσαν.
Μοιράζονται φόβους που έλιωσαν, δισταγμούς που είδαν ως κατασκευές του νου,
και μια αίσθηση ότι μπορούν να επιστρέψουν στη ζωή με πιο τρυφερό βλέμμα.
Η νέα μαρτυρία μάλιστα περιγράφει ότι με το βιβλίο πέρασε από έκπληξη, συγκίνηση, φόβο, χαρά — και αναγνώρισε ότι ο φόβος ήταν απλώς άρνηση του νου, όχι αλήθεια της ύπαρξης.
Η εμπειρία συνεχίζεται μέσα τους, μέρες μετά.
Πολλοί γράφουν ότι δεν έχουν ακόμη λόγια.
Ότι κάτι συνεχίζει να δουλεύει μέσα τους.
Ότι έφυγαν διαφορετικοί.
Νιώθουν ότι τους είδατε — και μέσα από εσάς είδαν τον εαυτό τους.
Επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά:
“Με αγγίξατε.”
“Με βρήκα.”
“Με είδα μέσα από εσάς.”
Η Ουσιαστική σύνοψη σε μία πρόταση
Τους θυμίσατε τον πραγματικό, τρυφερό εαυτό τους — και μέσα από αυτό, τους επιτρέψατε να ξανασυναντήσουν τη δική τους αλήθεια.
ΟΙ μαρτυρίες
1.
Αγαπημένοι μου Δημήτρη και Ντάνα,
Θέλω να σας πω ένα βαθύ, αληθινό ευχαριστώ για τη σημερινή Παράσταση Ζωής που μοιραστήκατε μαζί μας. Από τα πρώτα λεπτά ένιωσα κάτι μέσα μου να ανοίγει… και λίγο αργότερα τα δάκρυα άρχισαν να κυλούν. Όχι δάκρυα λύπης, αλλά εκείνα τα δάκρυα της λύτρωσης, που έρχονται μόνο όταν κάποιος αγγίζει την πιο κρυμμένη αλήθεια μας.
Με ταξιδέψατε πίσω... πολύ πίσω, στην παιδική μου ηλικία. Στις μνήμες και στα συναισθήματα που κουβαλάμε χωρίς να το ξέρουμε. Μέσα από την παράστασή σας βίωσα ξανά έναν πόνο. Ήταν όμως ο πόνος της γέννησης· εκείνος ο πόνος που δεν σε συνθλίβει, αλλά σε αναγεννά.
Σας ευχαριστώ από καρδιάς για όσα ξυπνήσατε μέσα μου, για τη δύναμη, την αλήθεια και το φως που προσφέρατε σήμερα. Θα το κρατήσω μέσα μου σαν πολύτιμο δώρο. 🫶
Ένα τεράστιο ευχαριστώ και πάλι — και είναι λίγο…
2.
Αγαπημένοι μου Δημήτρη και Ντάνα, θέλω να πω μέσα από την καρδιά μου ένα πολύ μεγάλο ευχαριστώ για το μοίρασμα του Σαββάτου. Βαθιά ανθρώπινο, ειλικρινές, ζεστό, τρυφερό, σκληρό, αληθινό. Με “βρήκα” σχεδόν σε όλο αυτό το δόσιμο από σένα και την Ντάνα.
Εύχομαι να είστε πάντα τρυφερά αγαπημένοι… 🌹🌼🌺
3.
Δημήτρη και Ντάνα, χθες το βράδυ ήταν υπέροχα!!
Ευχαριστούμε πολύ!!!
4.
Δημήτρη καλησπέρα! Θα ήθελα και εγώ με τη σειρά μου να σε ευχαριστήσω πολύ για αυτό το μοίρασμα το χθεσινό, γιατί εγώ ως μοίρασμα το βίωσα. Κάνω πολλά χρόνια ψυχοθεραπεία και αυτό που μου άρεσε — ταίριαξε — μετά τη χθεσινή συνάντηση, ήταν ο απλός λόγος και τρόπος που περιγράφεις όλα αυτά τα υπαρξιακά δύσκολα που κουβαλάμε ως ανθρώπινες οντότητες.
Ένας λεκτικός τρόπος που δεν βάζει τον νου να προσπαθήσει να καταλάβει· και κυρίως, μέσα από την προσπάθεια να καταλάβεις, δεν μπαίνεις στα τραύματά σου όπως: “Δεν είμαι αρκετά ικανή”, “Δεν αξίζω να είμαι εδώ”. Αυτό, όπως πολύ καλά ξέρεις, μπλοκάρει το σύστημα — γιατί οι μηχανισμοί άμυνας παίρνουν μπρος και δεν περνάει τίποτα από αυτό το τείχος.
Και πάλι σε ευχαριστώ που πέρασα τις δύο πιο ξεκούραστες ώρες τροφής και τρόπου επαφής με την ψυχή μου. 🙏❤️
5.
Είμαι ο Οδυσσέας, ο τύπος που απήγγειλε στη μυσταγωγία της μουσικής σας χθες το βράδυ, και πρέπει να παραδεχτώ ότι μου ήταν πολύ δύσκολο να σπάσω τη σιωπή που υπήρχε στο ακροατήριο εκείνη την ώρα — να αναδυθώ από το βάθος μέσα μου, όπου μας είχατε οδηγήσει με τους ήχους, τον βαθύ υπαρξιακό διαλογισμό, και να εκφράσω λόγο που, ακόμη κι αν δεν κατείχα, ήθελε σαν από μόνος του να ακουστεί και να συμμετάσχει στο ιερό παιχνίδι της τέχνης.
Αβίαστη αιχμή ενός δόρατος που το καρφώνει πάντα η ομορφιά· προσωπικά, πάντα η αδικία και η κακοδαιμονία ενός αφηνιασμένου εξωτερικά πλήθους.
Καθόταν απέναντί μου στο θέατρο ένα τόσο αγνό και όμορφο κορίτσι, που δεν μπορούσε η ποιητική πλεκτάνη να μην αποκαλυφθεί μέσα από την καρδιά μου.
Εξαργυρωμένα δάκρυα στα μάτια σου, μια σχισμή και στη δικιά σου καρδιά που μας αθωώνει.
Κι ας μην έσπασα εγώ χθες — έσπασες εσύ και φανερώθηκες. Νιφάδες χιονιού ως αθωότητα που δεν μπορούμε παρά μόνο να αγαπάμε και να ευχαριστούμε.
Ήταν καταπληκτικά. Ειδικά η μουσική και τα βίντεο στην αρχή, που σκαρφάλωνες σαν νεαρός μαγικός ινδιάνος. Ήταν καταπληκτική και η νεαρή με τα γαλάζια, ένας γαλάζιος άγγελος.
Τι άλλο θέλει ένας παππούς της ηλικίας μας — είμαι 56 — για να αναθαρρέψει;
Έλαβα μήνυμα πως ο νεκρός αδερφός — που δε θυμάμαι τώρα το λογοτεχνικό του story — είναι ζωντανός, και πως μια μέρα ίσως να τον ξανασυναντήσω.
Μη ξεχνάτε τα αδέρφια σας ορέ στην Αθήνα· να ξανάρθετε.
Φιλιά πολλά 🥰
Ευχαριστούμε.
6.
Αγαπητοί Ντάνα και Δημήτρη,
Σας ευχαριστώ πολύ για αυτό το άγγιγμα απόψε.
Το δικό μου τσαλακωμένο χαρτί έγραφε:
“Μήπως σκέφτομαι λάθος; Μήπως κάνω λάθος;”
Από μικρή αυτό στροβιλίζει στο μυαλό μου και πάντα μαζεύομαι και κρύβομαι πίσω από τους άλλους, δίνοντάς τους το είναι μου… και δεν είμαι μικρή πια· διανύω την 60ή δεκαετία της ζωής μου. Έχω παιδιά και εγγόνια.
Να είστε καλά!
7.
Εκπληκτική και η χθεσινή βραδιά!!!
8.
Καλησπέρα Δημήτρη και Ντάνα! Για το χθεσινό… δεν ξέρω τι να πω. Ακόμα κι αυτή τη στιγμή, όταν το σκέφτομαι, συγκινούμαι — αλλά δεν έχω καταλάβει τι με άγγιξε τόσο πολύ.
Θα ήθελα να τα πούμε πριν φύγετε…
9.
Ήμουν κι εγώ εκεί!!!!
Ευγνώμων!!!!
10.
Αγαπημένοι μου Δημήτρη και Ντάνα,
Σας ευχαριστώ βαθιά για αυτή την εμπειρία που βίωσα την Κυριακή. Σας παρακολουθώ καιρό και τα βίντεό σας μου δίνουν “καινούργιες” ιδέες για το πώς να προσεγγίζω τη ζωή και τον εαυτό μου.
Η συνάντηση της Κυριακής ταρακούνησε κάτι μέσα μου, αλλά ακόμα δεν έχω τα λόγια να το περιγράψω.
Θα ήθελα να ήμουν λιγότερο socially awkward και να έκανα το μοίρασμα εκεί με τους υπόλοιπους.
Και πάλι ευχαριστώ πολύ — οι αγκαλιές σας είναι ζεστές και αληθινές. Το στυλό που σας έδωσα ως δώρο είναι συμβολικό: να συνεχίσετε να γράφετε και να μοιράζεστε αυτές τις “καινούργιες” ιδέες μαζί μας.
11.
Αγαπητέ Δημήτρη,
Σου στέλνω αυτό το μήνυμα αντί αγκαλιάς και χειραψίας. Συγχαρητήρια για την παράστασή σας — πραγματικά υπέροχη!
Δεν μπορώ να βρω ένα πράγμα από όλα αυτά που είπες (σήμερα στην παράσταση αλλά και γενικά όσες φορές σε έχω ακούσει) που να μην με αγγίζει και να μην με αφορά στο 100%. Το ίδιο ισχύει και για όσα λέει η γλυκιά Ντάνα (αν και δεν μιλάει τόσο πολύ 🙂).
Συγχαρητήρια και πάλι για τη δουλειά σας.
Εύχομαι να τα πούμε πάλι σύντομα. Τα φιλιά μου ❤️ και στους δύο.
«Υπέροχη παράσταση Δημήτρη· συγκινήθηκα πολύ από τη στιγμή που άρχισε.
Εγώ ευχαριστώ για όλα. 🙏💛»
12.
Πλάσματα μου!! Αν και δεν περίμενα κάτι λιγότερο από εσάς,με εκπλήσσει κάθε φορά το «επόμενο» σας βήμα.. Είναι συγκλονιστικό το πόσο κόσμο αγγίζετε,είναι συγκινητικό να βρίσκονται τόσοι πολλοί άνθρωποι με μοναδικό κοινό σημείο εσάς,και να μιλούν τόσο πολύ την ίδια γλώσσα ή μάλλον την ίδια σιωπή. Κοίτα δηλαδή τώρα,πόσο ατάραχοι,σιωπηλοί και με σεβασμό σταθήκαμε όλοι και στην αργοπορημένη άφιξη κάποιων συνανθρώπων και στις ξαφνικές φωναχτές δηλώσεις, ανάγκης;αγανάκτησης,ξελαφρωματος;του κυρίου από το κοινό,που έπεσαν σαν κεραυνοί κατά τη διάρκεια του διαλογισμού,όχι μια αλλά τρεις φορές,και παρόλα αυτά κανείς μας δεν αντέδρασε,παρά το σάστισμα ή και την τρομάρα που πήραμε ορισμένοι. Ακόμα και σε κάποια τηλέφωνα που έμειναν ανοιχτά στη διάρκεια αυτής της κατάθεσης ψυχής σου Δημήτρη,κανείς δεν κούνησε ούτε το κεφάλι του,να δει βρε αδερφέ από ποια τσέπη ακούστηκαν,όπως γίνεται συνήθως σε τέτοιες περιπτώσεις. Τα ακούσαμε ναι, αλλά δεν κατάφεραν να μας αποσπάσουν,ούτε να διαταράξουν την εσωτερική ησυχία και το μοίρασμα. Αυτό είναι ενδεικτικό καταρχάς του πόσο μεταδοτική είναι η ηρεμία και φροντίδα σας. Επίσης ομως είναι η έμπρακτη απόδειξη πως είναι πράγματι εφικτό να μείνεις στην εσωτερική ησυχία και την γαλήνη και κυρίως να απολαύσεις την φροντίδα οταν σταματήσεις να δίνεις σημασία στον θόρυβο! Όλοι φέραμε εκεί τραύματα και προβλήματα από βαριά ως ασήκωτα,εκνευρισμό,κούραση,απογοητεύσεις κι όμως κανενός η γαλήνη εκείνης της στιγμής δεν διαταράχτηκε από κανέναν εξωγενή θόρυβο. Κοινώς καταφέραμε τόσοι άνθρωποι ταυτοχρόνως,ό,τι ακριβώς χρειάζεται να κάνουμε και μ αυτόν τον τύραννο τον νου. Κι έτσι για μια ακόμα φορά ακόμα κι αν έγινε ας το πούμε συμπτωματικά,μας προσφέρατε,έστω και συμβολικά,μια ακόμα βιωματική εμπειρία των όσων πρεσβεύετε. Είναι τοσο σπουδαίο αυτό που προσφέρετε. Μόνο που μένετε λίγο
13
Δημήτρη καλησπέρα,
Σε ευχαριστώ από καρδιάς για τη χθεσινή συνάντηση.
Πολύ όμορφη δράση που μας έφερε ξανά κοντά με τον εαυτό, έστω και για λίγο.
Ήθελα σαν παρατήρηση μόνο να προσθέσω, μετά από κάποια χρόνια ουσιαστικής ψυχοθεραπείας (ατομικά, ομάδες κλπ.), την αναγκαιότητα να βρούμε έναν θεραπευτή που μπορεί να μας μάθει (ίσως για πρώτη φορά) την αυτοφροντίδα.
Θεωρώ χωρίς να είμαι ειδικός πως σιωπή ή η απομόνωση δεν μπορεί να δουλέψει σε έναν άνθρωπο που δεν έχει επίγνωση της εσωτερικής ζωής του.
Οι φόβοι και τα τραύματα ότι είναι πολύ ισχυρά εμπόδια που με σταματούν από το να με συναντήσω.
Αυτό απλά σαν σκέψη που δεν πρόλαβα να καταθέσω χθες.
Φιλιά πολλά! Καλή τύχη για την σημερινή παράσταση
14
Ένιωσα ότι επέστρεψα σπίτι εκείνο το βράδυ… Όχι σε αυτό που μεγάλωσα… Σε αυτό που αισθάνθηκα ελεύθερος, ο εαυτός μου, με αποδοχή και μια μεγάλη εσωτερική αγκαλιά… Ευχαριστώ ❤️
15
Το λευκό χαρτί μιλάει όταν η καρδιά συμφιλιώνεται!!!
Σας ευχαριστούμε Δημήτρη και Ντάνα
16
Εύχομαι ολόψυχα να’στε γεροί κ εμπνευσμένοι να οργανώνετε μέρες κ συναντήσεις σαν τη χθεσινή!!
Τι θα ζήσεις
Το δρώμενο αυτό γεννήθηκε από μια ανάγκη:
να δοθεί στον άνθρωπο ένας πραγματικός χώρος να σταθεί απέναντι στην αλήθεια του.
Όχι θεωρητικά. Έμπρακτα.
Είναι μια μικρή τελετή επιστροφής.
Μια ζωντανή καταγραφή του πώς φτάσαμε να υποφέρουμε τόσο βαθιά,
και μια πρόταση για το πώς μπορούμε να επιστρέψουμε σε αυτό που πάντα αναζητούσαμε:
την ησυχία, τη ζεστασιά, την ανθρώπινη σύνδεση, την αλήθεια μας.
Δεν είναι μόνο θέατρο.
Δεν είναι μόνο δρώμενο.
Δεν είναι μόνο αυτογνωσία.
Είναι όλα αυτά μαζί — συνδεδεμένα σε μια εμπειρία
που δεν εξηγείται εύκολα με λόγια.
Κατά τη διάρκειά του, ο άνθρωπος βλέπει κάτι από τον εαυτό του.
Βλέπει τη διαδρομή, τις άμυνες, τις παλιές ιστορίες που τον οδήγησαν
στην κόπωση και στον εσωτερικό θόρυβο.
Και ταυτόχρονα, του ανοίγεται ένας δρόμος:
μια πρακτική κατεύθυνση για το πώς μπορεί να ζήσει
με περισσότερη απαλότητα,
όχι μόνο εκείνη τη στιγμή — αλλά κυρίως όταν θα επιστρέψει
στην καθημερινότητά του.
Το Άγγιγμα της Απαλότητας δεν υπόσχεται θαύματα.
Υπενθυμίζει δυνατότητες.
Δεν «θεραπεύει» τον άνθρωπο.
Τον φέρνει πιο κοντά σε αυτό που μέσα του ήδη γνωρίζει.
Είναι μια εμπειρία που ξεκινά ως παράσταση,
μεταμορφώνεται σε δρόμο,
και τελικά γίνεται ένα μικρό τελετουργικό επιστροφής
στο σώμα, στην καρδιά, στη σχέση μας με τον εαυτό και τον άλλον.
Μια συνάντηση που αφήνει μέσα σου κάτι απλό,
κάτι ανθρώπινο,
κάτι που συνεχίζει να σε συνοδεύει
όταν τα φώτα κλείσουν και γυρίσεις στο σπίτι σου.
Το Άγγιγμα της Απαλότητας είναι ένας τρόπος να θυμηθούμε ποιοι είμαστε
και πώς μπορούμε να ζούμε πιο αληθινά.
Νους Τύραννος
Βασισμένο στον πυρήνα του best seller «Νους Τύραννος»,
το δρώμενο ανοίγει έναν χώρο όπου ο νους μαλακώνει και η σιωπή ξαναβρίσκει θέση.
Δεν προσπαθεί να εξηγήσει τίποτα.
Απλώς αφήνει κάτι μέσα σου να πέσει, να ηρεμήσει, να επιστρέψει.
Ό,τι στο βιβλίο ψιθυρίζεται, εδώ ανασαίνεται.
.png)
Για ποιόν είναι
Το Άγγιγμα της Απαλότητας δεν είναι “βελτίωση”.
Είναι ένας χώρος όπου επιτέλους μπορείς να ανασάνεις.
Να αφήσεις για λίγο την πανοπλία.
Να συναντήσεις τον εαυτό σου χωρίς ρόλους,
χωρίς άμυνα, χωρίς «πρέπει».
Μέσα από αφήγηση, εικόνα, μουσική, κίνηση και σιωπή,
κάνουμε μαζί ένα ταξίδι πίσω στις ρίζες:
εκεί όπου ήμασταν καθαροί, τρυφεροί, άφοβοι
πριν πέσει μέσα μας η Πρώτη Πληροφορία
Σε αυτό το ταξίδι:
🌱 Θα δεις πως δεν είσαι μόνος.
Ο πόνος που κουβαλάς δεν είναι μια προσωπική αποτυχία.
Είναι ανθρώπινος. Είναι κοινός.
Και όταν μοιράζεται μέσα σε έναν κύκλο, γίνεται πιο ελαφρύς.
🌱 Θα νιώσεις πως τελικά… δεν είσαι λάθος.
Όλα όσα πίστεψες για εσένα – ότι δεν αξίζεις,
ότι πρέπει να αποδείξεις την αξία σου
θα ακουστούν διαφορετικά όταν τα δεις από μακριά,
σαν λέξεις που κάποιος άλλος έβαλε μέσα σου.
🌱 Θα δώσεις χώρο στο σώμα σου να ηρεμήσει.
Η αναπνοή, η σιωπή, ο ρυθμός, η κίνηση,
δουλεύουν εκεί που το μυαλό δεν φτάνει.
🌱 Θα συναντήσεις ανθρώπους σαν εσένα.
Αληθινούς. Κουρασμένους. Ευαίσθητους.
Ανθρώπους που νιώθουν πολύ αλλά δεν το λένε δυνατά.
Και ίσως, χωρίς να το κυνηγήσεις, ανοίξει μια νέα παρέα,
μια ζεστή παρουσία, μια μικρή αίσθηση κοινότητας.
🌱 **Θα θυμηθείς κάτι που έχεις ξεχάσει:
ότι μέσα σου υπάρχει ακόμη ο Παράδεισος.**
Κανείς δεν θα σου πει τι να κάνεις.
Κανείς δεν θα σε πιέσει.
Κανείς δεν θα σε «διορθώσει».
Το μόνο που θα κάνουμε είναι
να μοιραστούμε κάτι αληθινό.
Και αυτό αρκεί.
Αν νιώθεις ότι κουράστηκες από τον νου σου, που μιλάει ασταμάτητα…
Αν επιθυμείς μια στιγμή ηρεμίας…
Αν θες να νιώσεις ότι ανήκεις κάπου, έστω για μια βραδιά…
Αν χρειάζεσαι μια μικρή επαναφορά…
Τότε αυτές οι δύο ώρες είναι ένα δώρο για εσένα.
Ή για εκείνον που αγαπάς.
Έλα όπως είσαι.
Ό,τι κι αν κουβαλάς, χωράει.