Η  Παύση

Καλλιτεχνικό δρώμενο ήχου, αφήγησης και σιωπής.

​​​

Τρεις ώρες εκεχειρία για ένα σώμα που ζει χρόνια σε πόλεμο.

​

Θιβετιανά κύμβαλα, ινδιάνικο τύμπανο, καϊλάνι, μουσική, φωνητικά και αφηγήσεις.

Και ανάμεσά τους, η σιωπή που το νευρικό σου σύστημα περιμένει χρόνια.

 

Στο ναό του Athens Zen Center 

Σάββατο 7/11, 18:00  - 21:00

Κυριακή 8/11, 12:00 - 15:00

[ Θέλω να σταματήσω · 55€ ]

[ Άνεργοι νέοι · 38€ ]

Περιορισμένες θέσεις συμμέτοχης

Προεγγραφή εδώ

Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας

 

​

​​Ο πόλεμος

Δεν το λες σε κανέναν, αλλά το ξέρεις.

Η καρδιά τρέχει πριν καν σηκωθείς από το κρεβάτι. Το σαγόνι σφιγμένο, οι ώμοι στα αυτιά, ένας κόμπος στο στομάχι που δεν λύνεται ούτε τις Κυριακές.

Το βράδυ ξαπλώνεις εξαντλημένος και ο ύπνος δεν έρχεται, γιατί ο νους δεν έχει τελειώσει ακόμα τη βάρδια του.

​

Κάθε σκέψη που γυρίζει ξανά και ξανά είναι ένας συναγερμός. Και το σώμα απαντάει σε κάθε συναγερμό: μένει σε επιφυλακή πριν συμβεί οτιδήποτε, και πολύ αφού έχει περάσει.

​

Μέρα με τη μέρα, ο πόλεμος χτίζεται. Μέχρι που κάτι σπάει.

Κι εμείς τι κάνουμε; Περιμένουμε τον Αύγουστο. Μόνο που οι διακοπές δεν είναι παύση. Είναι άλλη μια υποχρέωση, με βαλίτσες.

​

Η εκεχειρία

Το σώμα σου θυμάται και την άλλη κατάσταση. Απλώς έχει χρόνια να τη ζήσει.

Είναι η στιγμή που ο συναγερμός σβήνει. Η καρδιά βρίσκει πιο αργό ρυθμό.

Η ανάσα κατεβαίνει χαμηλά. Οι ώμοι πέφτουν χωρίς να τους το ζητήσεις. ,

Το νευρικό σύστημα περνάει από τη μάχη στην ανάπαυση, και για πρώτη φορά μετά από καιρό νιώθεις αυτό που νιώθει ένα δάσος όταν σταματήσει ο αέρας.

 

Γαλήνη.

​Την πόρτα την ανοίγει η παύση.

​

Ερευνητές έβαλαν ανθρώπους να ακούν μουσική και μετρούσαν την καρδιά, την πίεση και την ανάσα τους. Η ηρεμία φάνηκε πιο καθαρά στη σιωπή ανάμεσα στα κομμάτια. Εκεί όλα έπεσαν πιο χαμηλά κι από πριν αρχίσει η μουσική.

Το ίδιο συμβαίνει με ένα τύμπανο. Το ακούς επειδή ανάμεσα σε δύο χτυπήματα υπάρχει σιωπή, αλλιώς θα ήταν θόρυβος. Κι εσύ, χωρίς παύση, δεν ακούς τίποτα άλλο από την έκρηξη.

​

Και όταν κάποιος σου λέει μια ιστορία, το σώμα απαντάει. Σε παιδιά στην εντατική, μισή ώρα αφήγησης έριξε την κορτιζόλη, την ορμόνη του στρες, και ανέβασε την ωκυτοκίνη.

​

Θυμάσαι πώς ήταν να σου λένε παραμύθι πριν κοιμηθείς;

Γι' αυτό φτιάξαμε την Παύση από ήχο, αφήγηση και σιωπή.

​

Το δρώμενο

Τρεις ώρες σε τρεις κινήσεις: ο ήχος, η παύση, η κουβέντα.

Φως από κεριά. Χαλιά, πουφ, μαξιλάρες.
Αφήνεις την πόλη στην πόρτα.

​

Τα θιβετιανά κύμβαλα χτυπούν μία φορά και το μέταλλο μένει στον αέρα πολύ μετά, σαν να μη θέλει να φύγει. Το ινδιάνικο τύμπανο έρχεται από χαμηλά, αργό, σαν καρδιά που θυμήθηκε τον ρυθμό της. Το καϊλάνι. Φωνές, αφηγήσεις, μουσική.

Κι ανάμεσα σε όλα, βαθιές, απλές παύσεις.

 

Ο θόρυβος κατακάθεται, όπως η λάσπη στο νερό όταν σταματήσεις να το ανακατεύεις, και ανεβαίνουν όσα κουβαλάς χρόνια χωρίς να τα κοιτάξεις.

Κι εκεί δεν σε αφήνουμε μόνο.

 

Το δρώμενο δεν σταματά στη μοναδική αυτή εμπειρία, γίνεται κουβέντα, χαμηλόφωνη και χωρίς βιασύνη, με την καθοδήγηση του Δημήτρη και της Ντάνας. Ψάχνουμε μαζί τι αναδύθηκε μέσα σου, τι σε ενοχλεί, τι σε φοβίζει, από πού έρχεται. Όποιος θέλει, ρωτάει. Όποιος θέλει, απλώς ακούει.

​

Περιορισμένες θέσεις συμμέτοχης

Προεγγραφή εδώ

​

Μετά τον Κήπο της Σιωπής, στο Μουσείο Μπενάκη, μας έγραψαν:

«[...] είχα πολύ καιρό να με ακούσω, αλλά ακόμη περισσότερο καιρό να σιωπήσει ο νους μου...»

​

«[...] πόσο πιο όμορφο ήταν το πρώτο βράδυ που η σιωπή δεν με τρόμαξε... αλλά με ανακούφισε!»

​

«[...] Περπάτησα σπίτι μου κάπου έξι χιλιόμετρα χωρίς να το καταλάβω. Ένιωσα όμως την ανάγκη να βρεθώ με μένα χωρίς να μιλήσω ή να αναλύσω κάτι. [...]»

​

​
​​​